باب اطاعت و معصيت از مستقلات عقليه است آن هم اطاعت خدا منحصر به واجبات نيست كه لا يرضى المولى بتركه تا حمل بر ارشاد وجوبى شود بلكه شامل مستحبات هم هست كه در آنجا طلب مؤكد نيست و لذا حمل بر ارشاد مشترك مىشود تا شامل واجبات و مستحبات هر دو بشود .
4 - اين امر را حمل كنيم بر طلب مولوى كه مطلوب اخبارى است ولى نه طلب مولوى وجوبى كه اشكال داشت بلكه طلب مولوى مشترك بين وجوب و استحباب و اراده خصوص وجوب يا استحباب بتوسط قرائن خارجيه باشد باز هم مطلوب اخبارى ثابت نمىشود ولى شيخ اين را قبول ندارد و لذا جداگانه محاسبه نكرده بر خلاف احتمال سوّم .
پس احتمالى كه به درد اخبارى بخورد مقبول نيست و احتمالى كه مقبول است به نفع اخبارى نيست فما قصد لم يقع و ما وقع لم يقصد .
جواب دوّم و جواب اصلى : دقت نظر در خود اين حديث مقتضى است كه بر خصوص طلب غير الزامى يعنى استحبابى حمل شود [ البته تصريح نمىكنند كه منظور طلب مولوى استحبابى است يا طلب ارشادى ولى دانستن اين لازم نيست چون هركدام باشد سخن اخبارى ابطال شده اگرچه احتمال ارشاديت قوى است ] بيان مطلب :
حديث در مقام بيان جميع مراتب احتياط نيست يعنى منظور اين نيست كه احتياط كن در مواردى كه احتياط در آن واجب است و در مواردى كه مستحب است تا حمل بر ارشاد يا طلب مشترك شود و نيز در مقام بيان مقدار واجب تنها نيست يعنى منظور اين نيست كه بايد احتياط كنى در مواردى كه احتياط در آن واجب است مثل موارد شك در مكلف به و شك بدوى قبل الفحص و نيز در مقام بيان اين نيست كه احتياط مطلقا و در جميع موارد شبهه واجب است و نيز در مقام بيان اين نيست كه احتياط مطلقا مستحب است كه در جواب اوّل ردّ شد
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 362
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٣٦٢