مدّعى است كه ادلّهء عقليه و نقليه احتياط بيانيت دارند و اذا جاء البيان ارتفع عدم البيان و لذا اصوليين كه منكر وجوب احتياطند بايد بكوشند و ادلّهء احتياط را ردّ كنند و بگويند آنها مال شبهات مقرونه به علم اجمالى است و ربطى به ما نحن فيه ندارد و يا برفرض تعميم ثابت كنند كه اينها مبتلا به معارض هستند و در مقابل آنها روايات فراوانى داريم كه مىگويد در ما لا نص فيه احتياط واجب نيست و بعد از تعارض تساقط مىكنند آنگاه دلالت آيات سالم از معارضه مىماند و گرنه خود آيات مذكور قدرت معارضه با آن ادلّه را ندارند زيرا چنان كه قبلا گفتيم ادلّه احتياط وارد بر آيات شده و موضوع آنها را نابود مىكنند و هيچگاه وارد با مورود متعارض نيستند بلكه هميشه وارد بر مورود مقدم است .
( پايان مبحث آيات )
* * *
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 248
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٢٤٨