و مطلق بوده و هر خبر واحدى را شامل مىشوند چه مخبر آن عادل باشد و چه فاسق ولى منطوق آيه نبأ مىگويد : خبر فاسق حجت نيست آنگاه بتوسط منطوق اين آيه اطلاقات ساير آيات را تقييد كرده و مىگوئيم : مراد آيات خصوص خبر واحد عادل است تازه خبر عادل هم دو قسم است 1 - اطمينانآور 2 - خبرى كه اطمينان نمىآورد ، به حكم تعليل ذيل آيه خبر عادل اطمينانى حجت است كه همان خبر ثقه باشد به تعبير روايات .
و اگر كسى از آيهء نبأ به كلى صرفنظر كند و بگويد : آيه نبأ مبتلا به دو اشكال اساسى بود كه نتوان بدان اعتماد كرد و يا بگويد آيه مال موضوعات است نه احكام مىگوئيم : ساير آيات مطلق هستند ولى اطلاق آنها منصرف مىشود به اكمل افراد و اتم مصاديق خبر واحد كه خبرهاى ثقه باشد و ساير خبرها را شامل نمىشود [ البته اين ادعاى انصراف بلا وجه است چون نه انصراف خارجى داريم و نه ظهورى ] .
( پايان مبحث آيات )
* * *
شرح رسائل (فارسى) — صفحة 120
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص١٢٠