قوله : نعم :
البته گاهى هم عدول سفيهانه نيست ، فى المثل در اين شهر متاع يتيم را به هزار تومان خريدارى مىكنند و در شهر ديگر هزار و دويست تومان ، ولى به همين نسبت بايد مخارجى را متحمّل شود و از مال يتيم كرايه بدهد و تازه يقين داشته باشد كه به مال يتيم آسيبى نمىرسد و عوامل طبيعى و غير طبيعى موجب خسارت نمىشوند و . . . در چنين فرضى عدول از اصلح به صالح عرفاً سفيهانه نيست و مىتواند در همين شهر بفروشد ، و لكن ظاهر آيه كه اطلاق دارد و فرموده : « لا تقربوا الّا بالتى هى احسن » ، آن است كه عدول جايز نيست و بيع در بلد ديگر و انتخاب احْسَنْ واجب است . ( البته اگر عسر و حرجى براى ولىّ نداشته باشد ) .