اين طواف براى خود اجير و حامل حساب نمىشود .
6 - علّامه در مختلف « 1 » فرق گذاشته ميان استيجار براى خود طواف به عنوان طوافى و استيجار براى حمل در ضمن طواف و فرمود در اوّلى اين طواف براى هردو حساب نمىشود و فقط براى مستأجر است ولى در دوّمى براى هردو حساب مىشود .
[ البته اين را نبايد تفصيلى در مسئلهء استيجار للحمل فى الطواف كه مورد بحث است حساب كنيم بلكه فرقگذارى ميان مسئله استيجار للطواف با ما نحن فيه است و گرنه علّامه در مختلف در مسئله استيجار للحمل همان نظر جناب محقق در شرايع را دارد . ]
7 - فخر الدين در ايضاح « 2 » مسئله جواز احتساب براى هردو و عدم جواز را بر مسألهاى در باب وضو مبتنى كرده و آن اينكه :
اگر كسى با آب خنك وضو مىسازد به قصد قربت و در ضمن آن قصد خنك شدن را هم دارد آيا ضميمه قصد تبرّد به وضو كه بايد به قصد قربت باشد قادح و مبطل وضو است يا خير ؟ اگر آنجا ضميمه را مخلّ به وضو دانستيم در ما نحن فيه حكم به عدم جواز احتساب مىكنيم و مىگوئيم : يك طواف براى هردو [ هم حامل و هم محمول يا هم اجير و هم مستأجر ] حساب نمىشود . و اگر در باب وضو انضمام نيّت مذكور را مبطل ندانستيم در ما نحن فيه حكم به احتساب مىكنيم و مىگوئيم : لا مانع كه در طواف خودش ديگرى را هم ضمنا حمل كند و اين طواف براى خود حامل هم حساب مىشود .
مرحوم شيخ در پايان مىفرمايد : با اينهمه اقوال مسئله قابل تأمّل و مورد نظر است و فعلا به عقيدهء ما تفصيل شهيد ثانى اقوى است .
هامش
( 1 ) مختلف الشيعه ص 289 و 119 .
( 2 ) ايضاح الفوائد ج 1 ، ص 278 - 279 .