و امّا لغو : اگر مرادف لهو باشد همان حكم را خواهد داشت [ حرام است . ] و از بعض روايات مرادفت استفاده مىشود مثل روايت محمد بن ابى عبادّ كه در مبحث غناء از امام رضا عليه السّلام گذشت و فرمود : سماع يعنى غناء در تحت لهو و باطل است و سپس به آيهء : و اذا مرّوا باللغو مروّا كراما استدلال كرد .
كه معلوم مىشود لغو و لهو و باطل يك معنى دارند .
و مانند روايت قبلى است روايت ابو ايّوب كه فرموده : مراد از لغو همان غناء است و به آيهء مذكور استدلال كرده است . « 1 »
و اگر مراد از لغو مطلق حركات لغوى و بدون هدف باشد [ شبيه لعب به معناى خاصّش ] اقوى كراهت آنست [ چون دليلى بر تحريم مطلق لغو نداريم . ] سپس دو روايت مىآورند :
1 - روايت ابو خالد كابلى از امام سجّاد عليه السّلام كه حضرت در تفسير گناهانى كه پردههاى عصمت را پاره مىكند فرمود : مراد گناهانى از قبيل : شرب خمر ، بازى با قمار ، انجام كارهاى مضحك از لغويات و مزاحيات و بيان عيوب مردمان است . « 2 » [ البته از اين روايت حرمت اكيد لغو مستفاد است و از خارج بايد قرينه داشته باشيم كه مطلق كارهاى لغو و مزاح حرام نيست . ]
2 - وصيّت رسول خدا صلى اللّه عليه و آله به جناب ابى ذر :
گاه شود كه مرد يك كلمه مىگويد و بدين وسيله مردمان را مىخنداند و در نتيجه به اندازهء فاصلهء ميان زمين و آسمان سقوط و تنزّل مىكند . « 3 » كه اين اثر وضعى سبك كارى و سبكسرى و دلقك بازى است .
هامش
( 1 ) نوع اين روايات و آيات در مبحث غناء با آدرس ذكر شد .
( 2 ) وسايل الشيعه ج 11 ص 520 باب 41 حديث 8
( 3 ) وسايل الشيعه ج 8 ص 577 باب 140 حديث