قصر بخواند . « 1 »
6 - حديثى كه در ضمن روايات غناء گذشت : شخصى از امام رضا عليه السّلام در رابطه با سماع [ غناء ] پرسيده بود ، حضرت در جواب فرمودند : اهل حجاز [ فقهاء عامّه ] را در اين امر رأى و نظرى است [ قائل به جوازند ] ولى خود حضرت فرمود : غناء در تحت لهو است [ امام عليه السّلام صغرى را بيان كرد يعنى كبراى كلّى مسلّم است كه اللّهو حرام . ]
7 - باز روايتى كه در مبحث غناء گذشت : اهل سنّت گمان داشتند كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله ترخيص كرده در اينكه در عروسيها و شاديها بگوييد : جئناكم ، حيونا حيونا . . . امام عليه السّلام فرمود : دروغ گفتهاند ، خداوند مىفرمايد :
لَوْ أَرَدْنا أَنْ نَتَّخِذَ لَهْواً لَاتَّخَذْناهُ مِنْ لَدُنَّا إِنْ كُنَّا فاعِلِينَ ، بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْباطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذا هُوَ زاهِقٌ . . .
« 2 »
[ منظور از آيتين همين دو آيه است كه در باب غناء كامل آن ذكر شد . ] اين جمله در مذّمت اتّخاذ لهو است و مذمت الهى دليل بر حرمت آن است .
8 - رواياتى كه دلالت دارند بر اينكه : لهو از مصاديق باطل است . و كبراى كلّى را هم از روايات و آيات ديگرى مىگيريم كه : هر باطلى حرام است . پس لهو هم حرام است .
و رواياتى كه باطل را حرام مىداند بعضا در مبحث غناء ذكر شد و به برخى هم ذيلا اشارهاى مىشود :
در بعض روايات آمده : هرگونه لهوى از مؤمن جزء مصاديق باطل مىباشد مگر سه نوع لهو :
1 - مسابقه دادن [ اسبدوانى ، تيراندازى ، و . . . ]
هامش
( 1 ) وسايل الشيعه ج 5 ص 511 باب 9 حديث 1
( 2 ) سورهء انبياء آيه 17 و 18