ثابت شد به حكم قانون ملازمه نهى شرعى هم ثابت مىگردد .
سپس فرموده : افسوس كه فتواى ابن ادريس [ قبح مطلق لعب ] خيلى شاذو نادر است بگونهاى كه تقريبا مخالف اجماع است [ و كسى غير از او اين حرف را نزده ] و گرنه قائل شدن به اين سخن چندان هم بعيد نبود و جا داشت كسى آن را بگويد . « 1 »
شيخ اعظم مىفرمايد : آيات و روايات فراوانى بر حرمت مطلق لهو دلالت دارد [ كه اشاره شد ] ولى معذلك حضرات بازى با كبوتر را تجويز كردهاند و قول به حرمت آن [ كه ابن ادريس گفت ] را شاذّو نادر دانستهاند ، حال شايّد سرّ اين جواز روايت خاصّهاى باشد كه در باب كبوتربازى ذكر شده كه امام عليه السّلام فرموده :
لا بأس بشهادة من يلعب بالحمام . « 2 » يعنى بازى با كبوتر به عدالت لطمه نمىزند و شهادت كبوترباز مقبول است . پس معلوم مىشود اين كار حرام نيست و دليل خاص بر اطلاقات و عمومات مقدّم است .
قوله : و استدل : مرحوم ابن فهد حلّى در كتاب المهذّب البارع « 3 » فرموده : مسابقه با غير چيزهايى كه منصوص الجواز هستند [ از قبيل تيراندازى ، اسبدوانى و . . . ] آن هم حتى بدون عوض و برد و باخت و بلاعوض [ مثل كشتى ، توپبازى ، دويدن و . . . ] حرام است .
مرحوم صاحب رياض در كتاب رياض همين حرمت مسابقه را پذيرفته و چنين استدلال كرده :
ادلهّاى كه بر حرمت لهو و لعب دلالت دارند اين مسابقات را شامل مىشوند زيرا كه اين مسابقه هم بلااشكال از مصاديق لهو و لعب است : « 4 »
هامش
( 1 ) رياض المسائل ج 2 ص 430
( 2 ) وسائل الشيعه ج 13 ص 349 باب 3 حديث 3
( 3 ) المهذب البارع ج 3 ص 82
( 4 ) رياض المسائل ج 2 ص 41