به امر والدين باشد و . . .
2 - سفر مستحب : از قبيل سفرهاى زيارتى ، براى ديدار والدين و . . .
3 - سفر مباح : از قبيل سفر براى تجارت ، تفريحات سالم و مشروع و . . .
4 - سفر حرام و معصيت : آنگاه فرمود : از جملهء مثالهاى سفر معصيت عبارتست از كسى كه سفر مىكند و در اين سفر در طلب صيد مىرود آن هم به نحو لهو و سرگرمى و بطرو باطل « 1 » [ نه براى امرار معاش از اين طريق . ]
مرحوم ابن ادريس هم در سرائر عينا همانند عبارت شيخ در مبسوط را دارند . « 2 »
محقّق اوّل در معتبر فرموده : علماء ما [ اين ظهور در ادّعاى اجماع علماء اماميه دارد . ] فرمودهاند : آن كسى كه لاهى به سفر است يعنى سفرش سفر لهوى است همانند كسى كه متنزّه و متفرّج به صيد و شكارش هست به عنوان بطر و باطل و سرگرمى ، چنين كسى نبايد نماز را قصر بخواند و روزه را افطار كند و مرخّص نيست .
دليل ما اينست كه : لهو حرام است ، و سفر بدين منظور سفر معصيت است و در سفر معصيت نماز قصر نمىشود . « 3 »
علّامه ره در كتاب قواعد فرموده :
شرط پنجم از شرائط قصر شدن نماز آنست كه سفر ، سفر مباح و حلالى باشد .
بنابراين كسى كه سفرش سفر معصيت است حق ندارد قصر بخواند ، سپس مثال زده : مثل تابع جائر [ شخص كه طوعا و اختيارا در تأييد جائر سفر مىكند . ]
هامش
( 1 ) المبسوط ج 1 ص 136
( 2 ) السرائر ج 1 ص 327
( 3 ) المعتبر ج 2 ص 471