عبارتست از : اخبار از غائبات بطور جزمى ، البته براى غير پيامبر يا وصى پيامبر [ و گرنه براى اينان كه با مبدء عالم مرتبطاند ، و وحى و الهام دارند و چيزى بر آنها پوشيده نيست خبر دادن بلامانع است . ]
حال اين اخبار از غائبات بوسيلهء منجمگرى باشد يا كاهنى ، يا قيافهشناسى يا سحر و جادو و . . . « 1 » اين فرمايش فيض هم روى همان اصلى است كه ما گفتيم كه : اخبار از غائبات بر سبيل جزم ، مطلقا حرام است . [ البته مبحث تنجيم ، سحر ، شعبده ، كهانت از واديهاى نزديك به هم هستند و چه خوب بود كه باهم و يا پشتسر مىآمدند و مرحوم شيخ فاصله افكنده ولى در تحرير الوسيله همهء اينها طىّ يك مسأله آمده است . ]
هامش
( 1 ) مفاتيح الشرايع ج 2 ص 23