را منحصر در كاهن ننمود بلكه آنها را مرددّ بين سه كس قرار داد : كاهن ، ساحر ، كذّاب و همه را حرام دانست .
و امّا مؤيدات :
1 - در نبوىّ مروى در من لا يحضر در ضمن حديث مناهى مىخوانيم :
حضرت نهى كرد از اينكه مردمان نزد عرّاف بروند يا او را بياورند و طبق نظر او عمل كنند و فرمود : هر كس نزد او رفته و او را تصديق كند پس از آنچه بر رسول خدا صلى اللّه عليه و آله نازل شده بدور گشته است . « 1 »
و در بحث موضوعى هم ديديم كه ابن اثير گفت : كسى كه از آينده خبر دهد كاهن است و گاهى او را عرّاف گويند [ بعضى هم عرّاف را به خبردهنده از گذشته معنى كردهاند . ]
و باز مويّد تحريم مطلق آنست كه در روايت احتجاج فرمود : فلسفهء تحريم آنست كه : در زمين عاملى كه صورتا مشاكل وحى است واقع نشود و مردمان به اشتباه نيفتند . وجه التأييد : ظاهر اين تعليل آنست كه خبر دادن از غائبات و چيزى شبيه وحى واقع شدن مطلقا مبغوض شارع است از هر سبب كه حاصل شود .
قوله : فتبين : از مجموعهء مطالب مذكور روشن مىشود كه : خبر دادن از غائبات به مجرّد سؤال از غائبات ، بدون نظر و مطالعه در امورى كه اعتبار و ارزشمندى آنها تأييد شده مثل برخى از شعب علم رمل و جفر ، حرام است .
قوله : و لعّله : مرحوم فيض در مفاتيح الشرايع فرموده : از جملهء محرّمات منصوصه
هامش
( 1 ) وسايل الشيعه ج 12 ص 108 باب 26 حديث اوّل