( 19 ) ( كهانت يا غيبگويى )
مسأله نوزدهم از مسائل نوع رابع ، پيرامون يكى ديگر از كارهاى حرام است كه اصل كار در اسلام تحريم شده ، و از كارهايى هم هست كه اكتساب به آن فى الجمله متعارف و متداول است و اكتساب از اين طريق هم حرام است و آن مسأله كهانت است ، عنوان مسأله اينست : كهانت حرام است .
در اين رابطه دو مقام از بحث مطرح است :
1 - موضوعى
2 - حكمى
امّا بحث موضوعى : در ارتباط با واژهء كهانت از سه زاويه بحث مىشود :
1 - بحث صرفى : سه احتمال در آن متصور است :
الف : كلمهء كهانت به كسر كاف ، بر وزن كتابت و تجارت و از باب فعل يفعل باشد يعنى كهن يكهن كهانة بر وزن كتب يكتب كتابة ، صحاح جوهرى اين گونه گفته است و وقتى اين واژه به كسى نسبت داده مىشود كه تكهّناى اتّخذه حرفة و صنعة ، يعنى كاهنى را شغل خويش قرار دهد . « 1 »
هامش
( 1 ) الصحاح ج 6 ص 2191 ، كهن