كه روى عنوان لهو و لعب و باطل و مانند آن تكيه كرده بود و وقتى از امام راجع به بازى نرد و شطرنج و . . . پرسيده شد حضرت فرمود : اينها در جرگهء باطلاند و مالك و الباطل ، يا لا خير فيه ، يا كلّما الهى عن ذكر الله فهو الميسر ، يا المؤمن لمشغول عن اللعب .
يا روايتى كه الآن مطرح است و در ارتباط با نوعى از قماربازى با عنوان بازى با اربعة عشر ، وارد شده كه امام عليه السّلام مىفرمايد : [ عبارت سه احتمال دارد :
1 - لا نستّحب 2 - لا تستحّب 3 - لا يستّحب ] ما چيزى از لعب و سرگرمى را اختيار نمىكنيم غير از رهان [ منظور رهان الفرس است يعنى مسابقه با عوض در اسب سوارى كه هدف نظامى و رزمى دارد . ]
و غير از رمى « 1 » [ تيراندازى كه باز هدف نظامى دارد . ]
و لا شك در اينكه : بر مسابقهء مورد بحث ما هم عنوان لهو و باطل و . . .
صادق است ، چون بىترديد در صدق لهويّت عوض داشتن و نداشتن مطرح نيست . پس مىتوان به صورت منطقى گفت .
مسابقات مذكور [ در مسألهء رابعه كه عمدتا مثالهايش از تذكرة بيان شد . ]
از مصاديق لهو و لعب و باطل است . « صغرى »
و لهو و لعب و باطل هم جايز نيست « كبرى »
پس مسابقات مذكور جايز نيست « نتيجه » .
[ اين دليل هم دو ايراد دارد : 1 - ايراد صغروى كه بعدا مرحوم شيخ بيان خواهد كرد . 2 - اشكال كبروى كه هر لهو و باطلى كه حرام نيست و روى همين اصل قبلا در مسألهء ثانيه آنها را به صورت مؤيّد آورديم نه دليل ، پس اين دليل هم قابل مناقشه است . ]
قوله : و يويّده :
هامش
( 1 ) وسايل الشيعه ج 12 ص 235 باب 100 حديث 14