به اصل عملى رجوع كنيم كه در شبهه تحريميّه اصل برائت از استماع است و حرام نيست . ]
قوله : و قد تقدم : در مباحث تشبيب هم مطالبى بود كه مؤيّد گفتار ما در اينجا است ! آنجا گفتيم : تشبيب با شروطى حرام است [ به مرئه مؤمنهء ، محرّمه ، معروفة و . . . ]
و گفتيم : اگر شنونده شك كند كه آيا شروط حرمت تشبيب ، جمع است تا استماع بر او حرام باشد يا نه ؟ استماعش حرام نيست . هكذا در ما نحن فيه استماع غيبت حرام نيست .
مطلب پنجم : [ در باب استماع : از اخبار مستفيضه ]
قوله : ثم انه : در باب استماع : از اخبار مستفيضه [ كه تعداد آنها از سه روايت متجاوز و به حد تواتر نمىرسد . ] بدست مىآيد كه بر شنونده واجب است ردّ غيبت كند و غيبت را از شخص مغتاب برگرداند [ به بيانى كه ذيلا خواهد آمد . ]
و براى نمونه به چند روايت اشاره مىكنيم :
1 - از مجالس [ منظور امالى شيخ طوسى است كه معروف به مجالس است چون روايات آن كتاب بصوت مجلس اوّل ، مجلس دوّم ، و . . . املاء شده است . ]
به سند خودش از جناب ابى ذر رضوان الله عليه از رسول خدا صلى اللّه عليه و آله چنين نقل شده :
هر كس كه برادر مؤمنش نزد او [ در حضور او ] غيبت شود ، و حال آنكه وى قدرت بر يارى شخص مغتاب دارد ، در چنين فرضى اگر برادر دينىاش را يارى كند [ و اجازه ندهد كسى از او غيبت كند . ] خداوند او را در دنيا و آخرت