تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح مكاسب (فارسى) — صفحة 370

مساهمون:

ص٣٧٠
رواياتى را كه در مدح زراره است آورده و سپس رواياتى را كه در مذمّت او وارد شده نقل كرده و مبسوطا جواب داده است و طالبين به آنجا رجوع كنند . « 1 » ] حال مرحوم شيخ مىفرمايند : رواياتى كه در مذمّت زراره وارد شده بر همين امر حمل مىشود يعنى امام عليه السّلام بدين وسيله از زراره دفع ضرر كرده است . و در بعض روايات خود امام به اين مطلب تصريح كرده از جمله اين حديث است : امام صادق عليه السّلام به عبد الله بن زراره فرمود : از قول ما به پدرت [ زراره ] سلام برسان ، و به او بگو اگر ما گاه‌وبيگاه از او مذمت كرده و عيبجوئى مىكنيم از باب دفاع و براى حفظ جان و آبروى او است ، چرا كه مردمان [ مخالفين ، طرفداران بنى عباس و . . . ] نسبت به هر فردى كه نزد ما مقرّب باشد و ما براى او مجد و عظمت قائل باشيم ، حساسيّت نشان مىدهند و درصدد اذيت و آزار دوستان ما برمىآيند و آنها را صرفا به خاطر اينكه ولايت و محبت ما را دارند و ما آنها را دوست مىداريم و به ما نزديك‌اند ، دشمن مىدارند و سرزنش مىكنند و اذيت و آزار او را حلال مىشمارند ، قتل او را لازم مىدانند ، متقابلا هركس را كه ما سرزنش كنيم و عيبجوئى نمائيم نزد آنان محمود و پسنده مىنمايد ، [ شگفتا از رفتارهاى جاهلى و تعصّبات كوركورانه ، و بغض و حسد كه نمىتوانند نور الهى را ببينند و درصدد اطفاء آن هستند ولى يريدون ليطفؤا نور الله بافواههم و الله متّم نوره . . . ] هان اى زراره بدان كه : من اگر از تو مذمّتى مىكنم بخاطر آنست كه تو مردى هستى كه به ما منتسبى و خاص و عام تو را بعنوان جعفرى مىشناسند و همه مىدانند كه تو هوادار ما هستى ، و تو در اين باور و ولايتت نزد مردمان مذموم
هامش
( 1 ) تنقيح المقال ج 1 چاپ سنگى حرف زاء از ص 438 تا ص 446 .