نداده و ميان اخبار را به نحوى جمع كردند .
در پايان دعا مىكنند : غفر الله لمن اغتبناه و لمن اغتابنا به حق محمّد و آله الطاهرين . . .
( مستثنيات غيبت )
قوله : الثالث : مطلب سوّم از چهار امر باقيمانده و مطلب چهارم از مجموعهء مطالب باب غيبت ، پيرامون مستثنيات غيبت است : حكم اصلى و اوّلى غيبت عبارت شد از اينكه غيبت حرام و بلكه از معاصى كبيره است .
ولى مىدانيم كه : ما من عامّ الّا و قد خصّ يعنى اكثر عمومات كتاب و سنّت مبتلا به تخصيص شدهاند ، غيبت هم از اين قانون مستثنا نيست و با اينكه حكم اوّلى آن حرمت است ولى در مواردى هم حكم به جواز غيبت شده است كه نام آنها را مستثنيات غيبت مىگذاريم كه موضوعا داخل در غيبت و حكما خارجاند ، و مراد از جواز غيبت در اين موارد هم صرفا جواز بالمعنى الاخص يعنى اباحه نيست بلكه مراد جواز بالمعنى الاعم مىباشد ، و منظور از اينكه : غيبت در مواردى جايز است يعنى حرام نيست ، اعمّ از اينكه مكروه باشد يا مباح يا مستحب و يا حتّى واجب باشد و هريك از اين چهار حكم محتمل است .
قوله : فاعلم : در حقيقت اين قسمت مقدّمهاى براى اصل مطلب است :
شيخ اعظم ره مىفرمايد : آنچه از اخبار و روايات متقدّمه [ كه قبلا آورديم ] و غير آنها [ بعدا خواهيم آورد يا اصلا در مكاسب نياوردهايم ] استفاده مىشود اينست كه : فلسفهء حرمت غيبت آنست كه : غيبت باعث انتقاص و شكسته شدن مؤمن و تاذّى و ناراحتى او مىباشد ، در باب غيبت با بيان برخى از عيوب باعث