ذكر عيوب ظاهره . ]
2 - روايت داود بن سرحان كه در كافى نقل شده : راوى مىگويد : از امام صادق راجع به غيبت پرسيدم ؛ حضرت فرمود : آنست كه بگوئى در مورد برادر دينىات [ يا برادرت در امرى از امور دينش كه كلامت مربوط به امر دين او باشد و ايرادى در اين جهت باشد نه كلّى ] چيزهائى را كه او انجام نداده ، و منتشرسازى عليه او چيزهائى را كه خداوند بر او پوشانده آن هم از كارهاى زشتى كه حدّى بر او اقامه نشده « 1 » [ چون اگر اقامه حدّ شد در ملأ عام است و او با اين عيب مثل سرقت و . . . معروف مىشود و ديگر عيب خفى و مستور نخواهد بود . ]
3 - روايت ابان بن عثمان از مردى كه [ نسخهء وسائل الشيعه دارد : لا نعلمه ، يعنى ما او را نمىشناسيم مگر به اسم يحيى الازرق ، ولى در مكاسب كلمهء لا يعلمه دارد كه اگر اين باشد مراد اينست كه : نمىشناسد آن رجل را مگر آقاى يحيى الازرق . ]
راوى گويد : امام هفتم عليه السّلام به من فرمود : كسى كه پشتسر ديگرى عيوبى را كه در او هست و مردمان مىشناسند بيان كند [ عيوب ظاهره ] غيبت نكرده ، و كسى كه پشتسر ديگرى عيوبى را بيان كند كه در او هست و مردمان خبر ندارند [ عيوب مستوره ] پس غيبت كرده ، و كسى كه در مورد ديگرى پشتسر يا پيشرو چيزى را بگويد كه در او نيست پس بهتان زده است . « 2 »
4 - حسنهء عبد الرحمن بن سيّابه [ كه حسنه بودنش بواسطهء ابن هاشم است كه وى امامى ممدوح است . ] راوى گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود :
غيبت آنست كه : در مورد برادر دينىات چيزى را بگوئى كه خداوند آنها را
هامش
( 1 ) الكافى ج 2 ص 357 حديث 3 ، وسائل ج 8 ص 604 باب 154 حديث اوّل .
( 2 ) وسائل الشيعه ج 8 ص 604 باب 154 حديث / 3 .