الف : پارهاى از روايات باب غيبت [ چه آنها كه ذكر شد و چه اخبارى كه تا به حال ذكر نكرديم ] صبّى مميّز را هم شامل است . [ از قبيل اين حديث كه : كذب من زعم انه ولد من حلال و هو يأكل لحوم الناس بالغيبة و . . . كه كلمهء لحوم الناس دارد و ناس صبّى را هم شامل است .
و اگر كسى بگويد : اين عموم شامل كافر و مخالفين هم مىشود پس بايد غيبت آنها جايز نباشد خواهيم گفت : آرى اين عام آنها را هم شامل است ولى به دلائل متعدّد ديگر آنها خارج شدهاند و در مورد صبّى مميّز آن مخصّصات وجود ندارد پس به اصالة العموم تمسّك مىكنيم . ]
ب : در روايات باب غيبت روى كلمهء « آخ » تكيه شده و چنان كه گذشت و خواهد آمد روايات مىگويد : الغيبة ذكرك اخاك . . . و به شهادت قرآن بر صبّى مميّز هم عنوان اخ صادق است آنجا كه مىفرمايد :
وَ إِنْ تُخالِطُوهُمْ فَإِخْوانُكُمْ
فى الذين « 2 » [ اگر بايتامى خلطه و آميزش داشته باشيد پس آنان برادران شما در دين يعنى برادر دينى شما هستند . ] پس به صورت قياس منطقى مىگوئيم :
بچّههاى مميّز برادران شما در دين هستند « صغرى »
و غيبت برادران دينى حرام است « كبرى »
پس غيبت صبيان مميّز حرام است « نتيجه »
ج : آيهء غيبت فرمود :
وَ لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً . . .
اين نيز صبّى مميّز را شامل است زيرا كلمهء بعضكم و بعضا خيلى دامنهاش وسيع است .
[ البته ظاهرش اينست كه هم غيبت كردن از صبّى مميّز حرام است و هم غيبت او از ديگران ، ولى دوّمى بدليل خاص خارج شده كه حديث رفع قلم و امثال او باشد و اوّلى به حال خود باقى است ]
و اگر بگوئيد آيه با كلمهء لا يغتب شروع مىشود كه نهى است و نهى تكليف
هامش
( 2 ) سورهء بقره آيهء / 220 .