بعض ، و الاشتباه يسقط الكل عن الاعتبار فى الاسانيد . . .
خلاصه اينكه : نتيجه تابع اخسّ مقدمات است . و به اين حديث اعتنائى نيست . ]
اگر كسى بگويد : مشهور فقهاء به اين سه روايت عمل كردهاند ، آيا شهرت عملى ضعف سند را جبران نمىكند ؟ و موجب حجيّت نمىشود ؟
شيخ اعظم مىفرمايد : خير اين شهرت از شهرتهاى جابره نيست [ زيرا گاهى شهرت در مقابل شذوذ است ، يعنى 99 نفر عمل كردهاند و تنها يك نفر مخالفت كرده اين شهرت ارزش دارد و جابر است و گاهى اشهر و مشهور است يعنى مثلا 60 نفر عمل كرده و 40 نفر مخالفت كردهاند چنين شهرتى جابر نيست و ما نحن فيه من هذا القبيل زيرا كه اگرچه اكثر به اين روايات عمل كردهاند ولى در مقابل جمع زيادى به آنها عمل نكردهاند و آنها عبارتند از : ]
شيخ مفيد ره ، سيد مرتضى ، ابو الصلاح حلبى ، ابن ادريس حلّى ، علّامه در تذكرة ، فخر الدين در ايضاح ، بلكه كليّه كسانى كه اوّل غناء را بقول مطلق و على العموم حرام كرده و سپس استثنائى هم نياوردهاند ، همهء اينها طرفدار منع هستند يعنى غناء در اعراس را منع مىكنند و به روايات ابو بصير عمل نكردهاند پس ضعف آنها به حال خود باقى است .
قوله : لكن الانصاف : نظريّهء نهائى شيخ : اگرچه سلسلهء سند اين روايات به ابو بصير مىرسد ولى از طرفى وى خالى از وثوق نيست [ به قول مامقانى در رجال : از چهار نفر مذكور نفر چهارم يعنى يوسف بن حارث كنيهاش ابو بصير نيست بلكه ابو نصر است و نفر سوم كه يحيى بن قاسم باشد بنابر قولى كنيهاش ابو نصير است مىماند دو نفر اوّل و دوّم كه هركدام باشد ثقه و بلكه يكى از آن دو از اصحاب اجماع است . « 1 » ] و از
هامش
( 1 ) آدرس قبلى .