ولى مرحوم شيخ مىفرمايد : آهنگ سؤالى كه در آن كلمهء تماثيل آمده و جمع با الف و لام مفيد عموم است و نيز عموم جواب امام ( ع ) كه فرمودند : كل شيئى يوطأ فلا بأس ، از تقييد مذكور اباء دارند پس به عموم و اطلاق حديث اخذ كرده و مىگوئيم : ابقاء تصاوير حيوانات هم جايز است .
5 - روايت ديگرى از جناب ابى بصير از امام صادق ( ع ) :
به امام عرض كردم : ما در نزد خود و منازلمان وسائد و پشتىها يا فرشهائى را مىگسترانيم كه در آن تماثيلى وجود دارد و اينها را فرش زير پاى خود مى سازيم ، حضرت فرمودند : آن تماثيلى كه پهن مىشود و فرش واقع مىگردد و بر روى آن راه مىروند باكى به آنها نيست [ حتى مكروه هم نيست ] و منحصرا تماثيلى كه بر ديوار يا پرده يا تخت نصب شده باشد و نقش بسته باشد اينها كراهت دارند « 1 » [ و تارة حرام نيستند . ]
6 - روايت قرب الاسناد از على بن جعفر ( ع ) از موسى بن جعفر ( ع ) :
از حضرت پرسيدم : مردى است كه در منزلش تماثيلى وجود دارد يا در پردهء منزل تصاويرى هست و او از آنها آگاه نشده و در آن خانه نمازهائى خوانده ، سپس بعد از مدتى آگاه شده ، حالا پس از علم و اطلاع چه چيز بر عهدهء او است ؟
[ اعاده بكند يا نه ؟ ] .
حضرت فرمودند : تا حالا كه ندانسته چيزى بر عهدهاش نيست [ و نمازش صحيح است ] ولى حالا كه فهميد بايد پرده را بكند ، رؤس تماثيل [ معلوم مىشود مراد مجسّمه است ] را بشكند . « 2 »
كيفيت استدلال : ظاهر اين حديث اينست كه : امر امام ( ع ) به كسر رأس براى خاطر آنست كه آن اطاق ، محلّ نماز بوده [ يعنى نفس ابقاء حرام نيست و
هامش
( 1 ) وسائل الشيعه ج 12 ص 220 ، باب 94 من ابواب ما يكتسب به حديث 4 .
( 2 ) قرب الاسناد ص 186 حديث 692 ، و وسائل الشيعه ج 3 ص 321 باب 45 حديث 20 .