3 - روايت على بن جعفر ( ع ) از برادر بزرگوارش موسى بن جعفر ( ع ) :
از امام پرسيدم : خانهاى استكه در آن صورت و مجسّمهء ماهى يا پرنده وجود دارد و اهل منزل با اين صور سرگرمى و بازى مىكنند ، آيا در آن خانه مىتوان نماز خواند ؟
حضرت فرمودند : خير ، مگر اينكه رأس آن صورت را قطع كنند و فاسد شود . « 1 »
كيفيت استدلال : با توجه به اينكه بعدش فرموده : و ان كان قد صلى فليس عليه اعادة .
مىگوئيم : اين لا حتّى يقطع . . . براى نماز است لا لنفسه ، تا دليل بر حرمت نفسى ابقاء باشد ولو در خصوص مجسّمه كه مورد حديث است تا چه رسد به غير مجسّمه كه بطريق اولى حرام نيست .
4 - روايت ابى بصير از امام صادق ( ع ) :
از حضرت پرسيدم : پشتى يا فرشى است كه در آن تماثيلى وجود دارد حكمش چيست ؟
حضرت فرمودند : باكى بدان نيست و اشكالى ندارد كه در بيت تماثيلى باشد . « 2 »
پرسيدم : تماثيل چيست ؟ فرمودند : هر چيزى كه وطى مىشود يعنى گام بر روى آن نهاده مىشود و زير پا واقع مىشود فلا بأس [ و اين تماثيل همچنين است پس اشكالى ندارد . ]
بعضىها خواستهاند اطلاق اين حكم امام ( ع ) به لا بأس را حمل كنند و مقيد نمايند به آن تماثيلى كه اصل صنعت آنها جايز است كه همان نقش غيرجاندار باشد .
هامش
( 1 ) وسائل الشيعه ج 3 ص 463 ، باب 32 حديث 12 .
( 2 ) وسائل الشيعه ج 3 ص 564 باب 4 حديث 2 .