به نظر مىآيد كه نيازى به اين حرفها نيست بلكه ظاهر آيه اينست :
يَعْمَلُونَ لَهُ ما يَشاءُ ،
و ماء موصوله از مبهمات است و نياز به مبيّن دارند و كلمهء من محاريب و تماثيل بيانگر آنست كه متعلّق مشيّت تماثيل است آنگاه نظير آنچه در ارتباط با روايت محمد بن مسلم گفته شد در اينجا هم مىگوئيم كه : سه احتمال وجود دارد :
1 - مراد صنعت تماثيل باشد .
2 - مراد اقتناء آنها باشد .
3 - مراد هر دو باشد ، و اذا جاء الاحتمال بطل الاستدلال ، پس نتوان به اين روايت هم استدلال كرد .
و امّا وجه النظر در دليل هفتم .
مفهوم صحيحه اين بود كه : فاذا لم يغيّر الرأس ففيه بأس . . .
شيخ اعظم ره مىفرمايد : بأس در اينجا بر كراهت حمل مىشود نه حرمت ، آن هم يا كراهت مطلقا چه براى نماز و چه حالات ديگر ، و يا كراهت براى خاطر خصوص نماز ، .
و دليل حمل بر كراهت يكى اينست كه خود كلمهء بأس ظهورش در حرمت قوى نيست و يكى هم بخاطر اينكه ذيل خود روايت داشت : « و ترك ما سوى ذلك » يعنى بكلّى محو و نابود كردن را واجب نكرد و اقتناء را حرام ندانست ، پس از اين حديث هم براى قول به حرمت نتوان استفاده كرد .
و امّا وجه النظر در دليل هشتم :
اينكه فرمود : على ( ع ) حلال را مكروه نمىداشت ، مراد حلال در برابر حرام نيست كه به معنى الاعم باشد و هريك از واجب و مستحب و مباح و مكروه را شامل شود تا اگر چيزى حلال نبود حتما حرام باشد ، بلكه مراد اباحهء به معناى اخص يعنى متساوى الطرفين است و على ( ع ) مباح را مكروه نمىداشت نه