مىباشد .
ب : مرحلهء دوّم : تصوير حيوانات بدون جسميّت [ يعنى مجرّد نقاشى كردن صورت و شكل حيوانى بر جسمى و محلّى از قبيل ديوار و كاغذ و پارچه و . . . ] نيز به عقيدهء مرحوم شيخ حرام است و در اين فتوى موافقينى از قدماء و متأخرين دارند از قبيل شيخ طوسى در النهايه « 1 » ابن ادريس در سرائر « 2 » ، شهيد اوّل در حواشى « 3 » ، شيخ على ميسى در ميسيّه « 4 » كه شرح صيغ العقود محقق ثانى است ، شهيد ثانى در مسالك « 5 » ، فاضل قطيفى در ايضاح النافع « 6 » ، محقق سبزوارى در كفاية الاحكام « 7 » ، محقّق اردبيلى در مجمع الفائدة و البرهان « 8 » ، و ديگران « 9 » [ عبارت نهايه ظهور در اين مدعا دارد ، عبارت ابن ادريس نص در مطلوب است و اين دو را شيخ اعظم مستقيما ديدهاند و عبارات ديگران را از زبان ديگران حكايت كردهاند ] دليل حرمت مطلق تصوير حيوانات و لو بدون جسميّت عبارتست از يك دليل و يك مؤيد :
دليل اوّل : عمده دليل ما عبارتست از اخبار مستفيضه ، [ اين روايات در كلمات محقق ايروانى در حاشيه ص 20 و 21 دستهبندى و استقصاء شده است و مرحوم شيخ در مكاسب به شش روايت اشاره كرده : ]
هامش
( 1 ) نهاية ص 363 .
( 2 ) سرائر ج 2 ص 215
( 3 ) به نقل مفتاح الكرامة ج 4 ص 48
( 4 ) به نقل مفتاح الكرامة ج 4 ص 48
( 5 ) مسالك ج 3 ص 126
( 6 ) به نقل مفتاح الكرامه ج 4 ص 48
( 7 ) كفاية الاحكام ص 85
( 8 ) مجمع الفائدة ج 8 ص 55
( 9 ) مثل قاضى در مهذّب ج 1 ص 344