مساوى با مدعا خواهد بود .
و امّا جواب دوّم : حق اينست كه عيب بودن نجاست از حيث منكر واقعى بودن آن نيست بلكه شرعا موجب نقص مالى است و در حكم عيب عرفى است و از اين باب اظهارش لازم است .
نتيجه : اگر فتامّل را قبول كرديم بايد گفت كه اين استدلال بعض فقهاء هم استدلالى تامّ بوده و براى وجوب اعلام بدان استدلال مىشود .
قوله : الثالث : موضع سوّم از مواضع مورد بحث در رابطه با حكم روغن نجس ، راجع به اينست كه : حالا كه استصباح و اسراج دهن متنجّس شرعا جايز شد مىگوئيم :
استصباح دو شعبه دارد :
1 - تحت السماء يعنى در يك فضاى باز انجام بگيرد .
2 - تحت السقف يعنى در يك فضاى سرپوشيده و داراى سقف انجام پذيرد .
استصباح تحت السماء اجماعا جايز است ولى سخن در اينست كه آيا واجب است حتما و معيّنا در زير آسمان باشد و در زير سقف اصلا جايز نيست ؟ يا اينكه تحت السقف هم جايز است ؟ سه نظريّه در اين رابطه از عبارت مستفاد است :
1 - واجب است استصباح تحت السماء باشد ، و حرام است تحت السقف باشد مطلقا [ در قبال تفصيل علّامه ] شواهدى كه اين نظريه را تأييد مىكنند عبارتند از :
الف : شهرت فتوائيه : مشهور ميان اصحاب عبارتست از وجوب تعيينى استصباح تحت السماء .
ب : اجماع منقول : ابن ادريس ره در سرائر « 1 » فرموده : لا خلاف در اينكه استصباح تحت السقف ممنوع است و حتما بايد تحت السماء باشد .
هامش
( 1 ) السرائر ، ج 3 ، ص 122 .