قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكائِكُمْ مَنْ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ قُلِ اللَّهُ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ
( 34 )
بگو : آيا هست از شريكان شما كسى كه آغاز كند آفرينش را ؛ باز ، دوباره كندش ؟
بگو : خدا آغاز مىكند آفرينش را ؛ باز ، دوباره كندش : پس ، از كجا برگردانيده مىشويد ؟ !
تفسير : تا اينجا اثبات « مبدأ » بود ؛ اكنون ذكر « معاد » است . يعنى وقتى كه اعتراف كرديد كه آفريدگار و نگهدارندهء زمين و آسمان ، سمع و بصر ، موت و حيات ، حضرت اوست ؛ ظاهر است كه پديد آوردن مخلوقات پس از مرگ نيز فعل او مى باشد ؛ و چون به زبان انبيا - عليهم السلام - بعث بعد الموت را خود خبر مىدهد ، چه عذرى داريد كه آن را نمى پذيريد ؟
هرگاه به مبدأ معترفيد ، از « معاد » چگونه اعراض مى كنيد ؟ !
قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكائِكُمْ مَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ قُلِ اللَّهُ يَهْدِي لِلْحَقِّ أَ فَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدى
بگو آيا هست از شريكان شما كسى كه راه نمايد بسوى حق ؟ بگو : اللّه راه نمايد بسوى حق ، آيا هركه راه نمايد بسوى حق سزاوارتر است به آنكه پيروى كرده شود ، يا كسى كه خود راه نمى يابد مگر آنوقت كه راه نموده شود وى را ؟