و فى كل شى ء له آية * تدل على انّه واحد
در سورهء بقره ، نزديك ربع
« سَيَقُولُ »
يك آيت گذشت ، و در آن ، به شرح و بسط ، اين نشانه هاى قدرت بيان شد .
إِنَّ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا وَ رَضُوا بِالْحَياةِ الدُّنْيا وَ اطْمَأَنُّوا بِها وَ الَّذِينَ هُمْ عَنْ آياتِنا غافِلُونَ
( 7 )
هر آئينه آنان كه اميد ندارند ملاقات ما را ؛ و خشنود شده اند به زندگانى دنيا ، و مطمئن شده اند به آن ؛ و آنان كه ايشان از نشانه هاى ما بى خبرند .
تفسير : دل خود را آنقدر به دنيا بستند كه روز آخرت و آمدن به حضور خدا ( ج ) بكلّى فراموششان شد . همين حيات چند روزه را مقصود و معبود خود ساختند ، و در نشانه هاى قدرت كه در فوق بيان شده غور و دقّت نكردند تا ميدانستند كه اين نظام محكم و حكيمانه عبث آفريده نشده و تمام اين دستگاه مقصود و مخصوص و مشتركى دارد . ذاتى كه چنين مخلوقات شگفت انگيز را بار اوّل آفريده ، چه مشكل است كه بار ديگر هم آن را پيدا كند « 1 » ؟ !
أُولئِكَ مَأْواهُمُ النَّارُ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ
( 8 )
آن گروه ، جاى ايشان آتش است ؛ به سبب آنچه كسب مى كردند .
تفسير : چيزى كه آنها با دل و دماغ و زبان و دست و پاى خود كمائى كرده اند « 2 » ، سزاى آن آتش دوزخ است .
هامش
( 1 ) . پديد آورد ؟ !
( 2 ) . به دست آورده اند ، كسب كرده اند ،