دستور دارند . همچنين ، سلام فرشتگان به جنّتيان تحفه باشد . بلكه نزول تحفهء سلام از سوى خداى بزرگ در قرآن منصوص است
« سَلامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ »
( يس ، ركوع 4 ) ؛
« وَ الْمَلائِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِمْ مِنْ كُلِّ بابٍ . سَلامٌ عَلَيْكُمْ بِما صَبَرْتُمْ »
( رعد ، ركوع 3 ) .
وَ آخِرُ دَعْواهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
( 10 )
و آخر دعايشان اينست كه حمد خدايراست ، پروردگار عالم ها .
تفسير : وقتى كه به جنّت مى رسند ، انديشه ها و كدورت هاى دنيوى به پايان مى رسد ، و محض به گفتن
« سُبْحانَكَ اللَّهُمَّ »
آرزوها انجام مىشود ، و همه دعاها بر
« الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ » *
ختم مىشود ؛ و بايستى چنين شود .
وَ لَوْ يُعَجِّلُ اللَّهُ لِلنَّاسِ الشَّرَّ اسْتِعْجالَهُمْ بِالْخَيْرِ لَقُضِيَ إِلَيْهِمْ أَجَلُهُمْ فَنَذَرُ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ
( 11 )
و اگر زود رسانيدى خدا به مردمان بدى ( سختى را ) ، مانند آنكه زود مى طلبند نعمت را به انجام رسانيده شدى بسوى ايشان اجل ايشان ، پس مى گذاريم آنان را كه اميد ندارند ملاقات ما را در شرارت ايشان ، سرگردان مى روند .
تفسير : در دو آيت ماقبل بيان شده بود كسانى كه به غفلت افتاده اند ، و اميد ملاقات ما