لا تَجِدُ لَكَ بِهِ عَلَيْنا وَكِيلًا ( 86 ) إِلَّا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ إِنَّ فَضْلَهُ كانَ عَلَيْكَ كَبِيراً
( 87 )
نيابى براى خود به نسبت وى بر ما كارسازى ؛
ليكن ( باقى گذاشتيمش ) به سبب رحم از جانب پروردگار تو ؛ ( هر آئينه ) فضل وى بر تو بزرگ است .
تفسير : علم قرآن كه به تو داده شده است ؛ اگر خدا ( ج ) بخواهد ، به اندك زمان از پيش تو مى ستاند « 1 » ؛ باز ، هيچكس آن را به تو داده نمى تواند « 2 » ؛ ليكن لطف و كرم او بر تو بسيار زياد است . از همين سبب ، اين نعمت عظمى را بر تو ارزانى فرمود ، و هيچ موجبى براى بازگرفتن آن از تو نيست ؛ محض « 3 » اظهار قدرت عظيمه مقصود است ، و اينكه روح هرچه كامل باشد ، تمام كمال آن موهوب و مستعار است ، نه ذاتى .
قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلى أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ لا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كانَ
بگو : اگر جمع شوند آدميان و جن ، بر آنكه بيارند مانند اين قرآن ؛ هرگز نيارند مانند آن ، و اگرچه باشد
هامش
( 1 ) . از تو پس مى گيرد ؛
( 2 ) . نمى تواند به تو بدهد ، پس بدهد ؛
( 3 ) . فقط