بى معنى مى پردازند . خلاصه ، مقصود ايشان استفاده و انتفاع نبوده ، محض « 1 » از تعنّت و عنادكار مى گيرند .
أَوْ تَكُونَ لَكَ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَ عِنَبٍ فَتُفَجِّرَ الْأَنْهارَ خِلالَها تَفْجِيراً ( 91 ) أَوْ تُسْقِطَ السَّماءَ كَما زَعَمْتَ عَلَيْنا كِسَفاً
يا باشد ترا بوستانى از خرما و انگور ؛ پس روان كنى جوى ها در ميان آن ، روان كردنى ؛
يا بيافگنى آسمان را چنان كه گمان مى كنى بر ما پاره پاره ؛
تفسير : در اينجا اشاره است به طرف موضوعى كه در جاى ديگر ارشادشده :
« إِنْ نَشَأْ نَخْسِفْ بِهِمُ الْأَرْضَ أَوْ نُسْقِطْ عَلَيْهِمْ كِسَفاً مِنَ السَّماءِ »
( السّبأ ، ركوع 1 ) .
أَوْ تَأْتِيَ بِاللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ قَبِيلًا
( 92 )
يا به يارى خدا را و فرشتگان را روبه روى ؛
تفسير : معاذ اللّه ! خود خداوند ( ج ) در نزد ما آمده اظهار نمايد ، و فرشتگان علانيتا حاضرشده شهادت بدهند ، كه تو صادق و راستگو هستى .
أَوْ يَكُونَ لَكَ بَيْتٌ مِنْ زُخْرُفٍ
يا باشد ترا خانه اى از زر ؛
تفسير : اگر از زر نباشد ؛ كم ازكم « 2 » ، بايد از ملمّع زر « 3 » باشد .
هامش
( 1 ) . فقط
( 2 ) . دست كم
( 3 ) . زراندود ، خشت هايى با روكش طلا