وَ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ
( 111 )
و به تمام داده شود هر شخصى جزاى آنچه كرده است ؛ و ايشان ستم كرده نشوند .
تفسير : يعنى ، ثواب نيكى كم ، و سزاى بدى زياده از استحقاق داده نمى شود .
وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا قَرْيَةً كانَتْ آمِنَةً مُطْمَئِنَّةً
و بيان كرد خدا مثال قريه اى كه بود ايمن ، آرميده ؛
تفسير : نه از خارج انديشهء دشمنى ، و نه از داخل كدام « 1 » فكر و تشويشى بود ؛ و زندگى به امن و آرامى تمام مى گذشت .
يَأْتِيها رِزْقُها رَغَداً مِنْ كُلِّ مَكانٍ
مى آيد به آن روزى او به گشادگى از هر جائى ؛
تفسير : يعنى ، براى خوردن آنها غلّه و ميوه و غيره پى هم « 2 » وارد مى شد ؛ هرچيزى « 3 » فراوان بوده ؛ و در خانه نشسته ، نعمت هاى دنيا برايشان مى رسيد .
فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللَّهِ فَأَذاقَهَا اللَّهُ لِباسَ
پس ناسپاسى كرد به نعمت هاى خدا ؛ پس چشانيد او را خدا پوشش
هامش
( 1 ) . هيچ
( 2 ) . پياپى ، درپى يكديگر
( 3 ) . همه چيز