« اللَّهُ يَصْطَفِي مِنَ الْمَلائِكَةِ رُسُلًا وَ مِنَ النَّاسِ »
( الحجّ ، ركوع 10 ) .
أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنَا فَاتَّقُونِ
( 2 )
كه بترسانيد به اين مضمون كه خدا مى فرمايد كه نيست هيچ معبود مگر من ؛ پس بترسيد از من .
تفسير : آموختن توحيد ، ترديد « 1 » شرك ، و خواندن بسوى تقوى ، هميشه نصب العين واحد و مشترك تمام پيغمبران - عليهم السلام - بوده ؛ گويا اين دليل نقلى براى اثبات توحيد است ، دلائل عقلى پس از آن بيان مىشود .
خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِّ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ
( 3 )
آفريد آسمانها و زمين را به تدبير درست ؛ بلندقدر است از آنكه شريك مقرّر مى كنند .
تفسير : نظام آسمانها و زمين را چنان به درستى و استوارى بنياد نهاد « 2 » كه هركه در آن بنگرد ، لامحاله به اين امر يقين مىكند كه بايد كافّهء سلسلهء اين كاينات عظيم در يد قدرت ذاتى باشد كه مالك و مختار است ؛ اگر اين كارگاه به دست چندين خداى بااختيار بودى ، هرگز اين انتظام و انضباط در اين قدر مدّت استوار نماندى ، و ضرور « 3 » تصادم واقع شدى ؛ بلكه كشمكش چندين خداى آزاد نمى گذاشت كه نظام گيتى از نخست به وجود آيد :
« لَوْ كانَ فِيهِما آلِهَةٌ إِلَّا اللَّهُ لَفَسَدَتا »
( انبياء ، ركوع 2 ) ؛
« إِذاً لَذَهَبَ كُلُّ إِلهٍ بِما خَلَقَ
هامش
( 1 ) . ردّ و تكذيب و انكار
( 2 ) . بنيان نهاد
( 3 ) . حتما ، قطعا