مأمور شده ، آمده ايد ؟ ! غالبا « 1 » ، ابراهيم ( ع ) از قراين فهميد كه اصل مقصد از آمدن فرشتگان چيزى ديگر است پس ممكن است از خوفيكه به ديدن آنها در دلش پديد آمده بود خيال كرد چرا به ديدن كسانى كه خاص براى بشارت آمده اند ، خوف پيدا شود ؟ ضرور « 2 » ، كدام چيزى خوفناك ديگر « 3 » نيز با آنهاست ؛ و اللّه اعلم .
قالُوا إِنَّا أُرْسِلْنا إِلى قَوْمٍ مُجْرِمِينَ ( 58 ) إِلَّا آلَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمْ أَجْمَعِينَ ( 59 ) إِلَّا امْرَأَتَهُ قَدَّرْنا إِنَّها لَمِنَ الْغابِرِينَ
( 60 )
گفتند : ( هر آئينه ) ما فرستاده شده ايم بسوى گروهى گناهگاران .
مگر كسان لوط ؛ ( هر آئينه ) ما البتّه نجات خواهيم داد ايشان را همه يك جا .
مگر زن او ؛ مقرّر كرديم كه ( هر آئينه ) وى از بازماندگان است .
تفسير : وى با كفّار مانده ، گرفتار عذاب مىشود .
تنبيه : ظاهر اين است كه
« قَدَّرْنا إِنَّها لَمِنَ الْغابِرِينَ »
گفتهء فرشتگان است كه براى اجراى عذاب آمده بودند . چون آنها در آن وقت براى تنفيذ فيصلهء « 4 » قضا و قدر آمده بودند ، نسبت تقدير ( مقرّر كردن ) را نيابتا بسوى خود كردند و ممكن است
« قَدَّرْنا
- الآية » كلام حق تعالى باشد ؛ در آن صورت اشكالى باقى نمى ماند .
فَلَمَّا جاءَ آلَ لُوطٍ الْمُرْسَلُونَ
( 61 )
پس چون آمد به كسان لوط فرستادگان .
هامش
( 1 ) . ظاهرا ،
( 2 ) . حتما ، قطعا ،
( 3 ) . يك چيز خوفناك ديگرى
( 4 ) . اجراى حكم