وَ إِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ إِلى يَوْمِ الدِّينِ
( 35 )
و « هر آئينه » بر توست لعنت ، تا روز قيامت !
تفسير : تا روز جزا خدا ( ج ) و بندگان وى را لعنت مى كنند ، و آنافآنا ، از خير بعيدتر مىشود ؛ چون تا روز رستاخيز موفّق به خير نمى شود ، پس از آن موقع نمى ماند ؛ زيرا در اين جهان چيزى كه كشته اند در آخرت مى دروند ؛ يا تا روز قيامت دوام لعنت مى باشد ، پس از آن انواع بى شمار عذاب ، به مراتب از لعنت بيشتر است ؛ يا
« إِلى يَوْمِ الدِّينِ »
كنايه از دوام عذاب است .
قالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ ( 36 ) قالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ ( 37 ) إِلى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ
( 38 )
گفت : اى پروردگار من ، پس مهلت ده مرا تا روزى كه برانگيخته شوند مردمان .
گفت : پس ( هر آئينه ) تو از مهلت داده شده گانى ،
تا روز وقت ( معلوم ) مقرّر .
تفسير : تا آنگاه به تو مهلت داده مىشود ، با قلب مطمئن آرزوهاى خود را به پايان رسان ! تفصيل اين واقعه در بقره و اعراف گذشت ؛ آنچه در ركوع دوّم اعراف درين باره گفته ايم مطالعه شود ؛ به تكرار ضرورت نمى افتد .
قالَ رَبِّ بِما أَغْوَيْتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ
گفت : اى پروردگار من ، به سبب آنكه گمراه كردى مرا ، البتّه بيارايم ( معصيت را ) براى ايشان