تفسير : « ريبة » شبهه ترجمه شده است كه مراد از آن ، نفاق است ؛ يعنى اين فعل بد هميشه در دل هاى آنها مى باشد ( مگر آنكه از مرگ دل هايشان پاره پاره كرده شود ) ، چنان كه در اين سورت پيش تر گذشته است :
« فَأَعْقَبَهُمْ نِفاقاً فِي قُلُوبِهِمْ إِلى يَوْمِ يَلْقَوْنَهُ بِما أَخْلَفُوا اللَّهَ ما وَعَدُوهُ وَ بِما كانُوا يَكْذِبُونَ » .
بعض مترجمين « ريبة » را « تشويش » معنى كرده اند ؛ يعنى ، عمارتى براى تكميل « 1 » مقاصد ناپاك خود ساخته بودند ؛ امّا ، وقتى كه اللّه تعالى پيغمبر خود را آگاه ساخته ، تمام مقاصد پليد آنها را خاتمه داد ، تشويش در دل هايشان مثل خار مى خلد . بيان اوّل الذكر در نزد سلف ، راجح است ؛ چنان كه ابن كثير حكايت نموده است .
* إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَ يُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ وَ الْقُرْآنِ وَ مَنْ أَوْفى بِعَهْدِهِ مِنَ اللَّهِ فَاسْتَبْشِرُوا بِبَيْعِكُمُ
بى شك ، اللّه خريده از مؤمنان نفوس ايشان و مال هاى ايشان را به اينكه باشد براى ايشان جنّت ؛ جنگ مى كنند در راه اللّه ؛ پس مى كشند ( كفّار را ) و كشته مى شوند ( گاهى ) ؛ وعده اى كه هست بر خدا راست ؛ در تورات و انجيل و قرآن ؛ و كيست وفاكننده تر به عهد خويش از اللّه ؟ ! پس خوش باشيد به خريد و فروخت خود ،
هامش
( 1 ) . تأمين ، تدارك