رِجالٌ يُحِبُّونَ أَنْ يَتَطَهَّرُوا وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ
( 108 )
مردان اند ، دوست دارند كه پاك باشند ( از نجاست ظاهرى و باطنى ) ، و اللّه دوست مى دارد پاكى ورزندگان را .
تفسير : هرگز نماز مگزار در آن مسجد كه بنياد آن را به كينه ؛ به كفر و نفاق ؛ به عداوت اسلام ؛ و به مخالفت خدا و پيغمبرش نهاده اند ! شايان نماز تو خجسته مسجدى است كه از روز نخست به تقوى و پرهيزگارى تأسيس شده ، چه مسجد نبوى باشد و چه مسجد قبا . كسانى كه آنجا نماز مى گزارند ، مى كوشند خويشتن را از گناه و شرّ و از هر نوع نجاست هاى ظاهرى و باطنى پاك دارند ؛ از اينجاست كه خداى پاك آنها را دوست مى دارد .
در حديث است ، آنحضرت - صلّى اللّه عليه و سلّم - از اهل قبا استفسار نمود كه در طهارت خويش چه اهتمام خاص داريد كه خداوند تطهير شما را ستوده است ؟ گفتند : « ما بعد از استعمال كلوخ ، با آب استنجا مى كنيم ! يعنى ، آنها علاوه بر طهارت ظاهر و باطن بيش از اعتياد به اين امر اهتمام دارند . از اين برمى آيد كه در اين آيت ذكر مسجد قباست ؛ ليكن بعض روايات تصريح مىكند كه مراد از
« لَمَسْجِدٌ أُسِّسَ عَلَى التَّقْوى »
مسجد نبوى است . علما را در اين مسئله سخنهاست ، و ما در شرح صحيح مسلم در باب آن انديشهء عاجزانهء خود را اظهار كرده ، روايات را باهم تطبيق داده ايم ؛ اينجا تفصيل نگنجد .
أَ فَمَنْ أَسَّسَ بُنْيانَهُ عَلى تَقْوى مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٍ خَيْرٌ أَمْ مَنْ أَسَّسَ بُنْيانَهُ عَلى
آيا پس هركسى كه اساس نهاده آبادى خود را بر ترس از اللّه و به رضامندى ( اللّه ) بهتر است ؛ يا آن كسى كه اساس نهاده آبادى خود را بر