تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 17

مساهمون:

ص١٧
شَفا جُرُفٍ هارٍ فَانْهارَ بِهِ فِي نارِ جَهَنَّمَ
كنارهء رود كه زيرش به مرور سيل ته شده ، در شرف سقوط باشد ؛ پس بيفتد آن عمارت با بانى آن در آتش دوزخ ؟ ! تفسير : هرچه به تقوى ، يقين ، اخلاص و رضاجوئى خدا ( ج ) بنياد شده باشد ، نهايت مستحكم و پايدار مى باشد . برعكس ، آنچه به حسد و نفاق و مكر و خدا ( ج ) اساس يافته باشد ؛ اين بنا ، نظر به خامى و بى ثباتى و سرانجام بد ، شبيه عمارتى است كه بر كنار خندقى ساخته شده باشد ؛ و چون اندكى زمين لرزد ، يا آب در آن تماس كند ، يكباره ويران مىشود ؛ اين بنا نيز عاقبت به قعر دوزخ مى افتد !
وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
( 109 ) و اللّه راه نمى نمايد گروه ستمكاران را . تفسير : در ظاهر اگر كار نيك هم كنند ( مانند تعمير « 1 » مسجد ) ، از شآمت ظلم و بى انصافى شان به انجام نمى رسد .
لا يَزالُ بُنْيانُهُمُ الَّذِي بَنَوْا رِيبَةً فِي قُلُوبِهِمْ إِلَّا أَنْ تَقَطَّعَ قُلُوبُهُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ
( 110 ) هميشه باشد عمارت ايشان ، آنكه ساخته بودند ( سبب ) شك و نفاق در دل هايشان ؛ مگر كه پاره پاره شود دلهاى ايشان ؛ و اللّه داناست بر هرچيز ، خداوند حكمت بزرگ است .
هامش
( 1 ) . بناى
تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 17 | محمود حسن ديوبندى