مُهْطِعِينَ مُقْنِعِي رُؤُسِهِمْ لا يَرْتَدُّ إِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ وَ أَفْئِدَتُهُمْ هَواءٌ
( 43 )
شتاب كنندگان ؛ بردارندگان سرهاى ايشان ؛ بازنمى گردد بسوى ايشان چشم ايشان ؛ و دل هاى ايشان ( خالى ) در پريدن است .
تفسير : در محشر ، از پريشانى و حيرت سخت چشمشان جانب بالا خيره مى ماند ؛ سراسيمه شده ، به هر طرفى كه نگران باشند ، به همان سو بوده ؛ مژه برهم ننهند ؛ دل هايشان چنان باشد كه از عقل و دانش و اميد بهبود يكسره ته شود و از فرط خوف و دهشت به لرزه افتد . خلاصه ، ستمگاران را سخت هنگام حسرتناك پيش آيد ؛ امّا ، مؤمنان قانت خداوند دربارهء آنها جاى ديگرى فرمايد :
« لا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ وَ تَتَلَقَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ »
( انبياء ، ركوع 7 ) .
وَ أَنْذِرِ النَّاسَ يَوْمَ يَأْتِيهِمُ الْعَذابُ
و بترسان مردمان را از روزى كه بيايد به ايشان عذاب ؛
تفسير : مراد از آن روز ، روز قيامت و عذاب آخرت است ؛ يا ، مراد از آن هنگامهء مرگ است و شدّت قبض روح و سكرات موت ؛ يا ، از عذاب دنيوى روز هلاك اراده شده .
فَيَقُولُ الَّذِينَ ظَلَمُوا رَبَّنا أَخِّرْنا إِلى أَجَلٍ قَرِيبٍ نُجِبْ دَعْوَتَكَ وَ نَتَّبِعِ الرُّسُلَ
پس گويند ظالمان : اى پروردگار ما ، مهلت ده ما را تا ميعاد نزديك : تا قبول كنيم خواندن تو را و پيروى كنيم رسولان را ؛