فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي وَ مَنْ عَصانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
( 36 )
( پس ) هركه پيروى كرد مرا ، پس هر آئينه او از من است ؛ و هركه نافرمانى كرد مرا ، پس هر آئينه تو آمرزنده ، مهربانى .
تفسير : هركه به راه توحيد خالص روان شد ، و گفتار مرا پذيرفت ، در جماعت من شامل است « 1 » هركه قول مرا قبول نكرد ، و از طريق من كنار گرفت ، تو مى توانى از بخشايش و مهربانى خويش او را به توبه توفيق دهى ؛ آنجا كه لطف تو باشد ، وى ايمان مى آرد ، و خويشتن را شايستهء رحمت خاص و نجات ابدى گردانيده مىتواند « 2 » ؛ يا ، مقصد اين است كه تو قدرت دارى به حالت موجوده نيز او را ببخشائى .
تبصره ( از طرف هيئت مترجمين تفسير ) : اگرچه خداوند كريم به مغفرت كفّار درحال كفرشان قدرت دارد ؛ امّا ، نظر به وعيد
« إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ »
« 3 » مغفرت كفّار به وقوع نمى آيد .
تنبيه : در آخر سورهء مائده تفاوتى را كه ميان اين گفتار حضرت خليل اللّه - عليه صلاة الرحمن - و قول حضرت مسيح - على نبينا و عليه السلام - بود ذكر كرده ايم ؛ مطالعه شود .
رَبَّنا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنا لِيُقِيمُوا
اى پروردگار ما ، ( هر آئينه ) من ساكن ساختم بعضى از اولاد خود را به وادى بى زراعت ، نزد خانهء محترم تو ؛ اى پروردگار ما ، تا برپا دارند
هامش
( 1 ) . داخل است ؛ مندرج است ؛
( 2 ) . مىتواند بگرداند ؛
( 3 ) . سورهء نساء ، آيهء 48 ، 116 .