تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 335

مساهمون:

ص٣٣٥
تفسير : كسى را كه خدا ( ج ) توفيق هدايت ندهد ، نمى توان او را به راه آورد ! و توفيق خدا ( ج ) مخصوص كسى است كه ابواب هدايت را خود به روى خود بسته نكند « 1 » .
لَهُمْ عَذابٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
ايشان را عذاب است در زندگانى دنيا ؛ تفسير : از دست مجاهدين ، يا بلاواسطه از طرف قدرت .
وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَشَقُّ وَ ما لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ واقٍ
( 34 ) و هر آئينه عذاب آخرت سخت تر است ؛ و نيست ايشان را از خدا هيچ نگاه دارنده . تفسير : آنها را بدون عذاب نمى گذارد ؛ و شدّت مجازات آخرت به بيان نمى آيد .
* مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ أُكُلُها دائِمٌ
حال بهشت كه وعده داده شده اند پرهيزكاران ؛ مى رود از زير آن جوى ها ، ميوه آن جاويد است ؛ تفسير : هيچ‌يك از انواع آن تمام شدن ندارد ، و مطلوب هميشه حاصل است :
« لا مَقْطُوعَةٍ وَ لا مَمْنُوعَةٍ »
( واقعه ، ركوع 1 ) .
هامش
( 1 ) . نبندد .