نُصِيبُ بِرَحْمَتِنا مَنْ نَشاءُ وَ لا نُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ ( 56 ) وَ لَأَجْرُ الْآخِرَةِ خَيْرٌ لِلَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ
( 57 )
مى رسانيم رحمت خود را به هركه خواهيم ؛ و ضايع نمى كنيم مزد نيكوكاران را .
و هر آئينه مزد آخرت بهتر است آنان را كه ايمان آوردند ، و بودند كه پرهيزگارى مى كردند .
تفسير : خدا نيكوكاران را در اين جهان نيز ثمر شيرين دهد ؛ خواه توانگرى و جهان بانى ؛ خواه عيش گوارا و زندگانى خوش ؛ خواه غناى قلبى . - خداى متعال به يوسف ( ع ) تمام اين نعمت ها را ارزانى داشته بود . پاداش آخرت به مؤمن پرهيزگار ، به مراتب از اجر اين جهان برتر است .
حضرت شاه ( رح ) مى نگارد : اين بود جواب سؤال آنها ؛ تا بدانند فرزندان ابراهيم چنين از شام به مصر آمدند ، و بيان اين امر كه برادران يوسف را از خانه دور افكندند تا خوار شود ؛ امّا خداى مهربان به وى عزّت و اقتدار سلطنت بخشيد ؛ و چنين شد دربارهء پيغمبر ما - صلّى اللّه عليه و سلّم .
وَ جاءَ إِخْوَةُ يُوسُفَ فَدَخَلُوا عَلَيْهِ فَعَرَفَهُمْ وَ هُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ
( 58 )
و آمدند برادران يوسف ؛ ( پس ) داخل شدند بر وى ؛ ( پس ) بشناخت ايشان را ؛ و ايشان او را ناشناسا بودند .