تاريكى هاى شب ، نماز بخوانيد ؛ اين است وسيلهء بزرگ براى رضاى الهى ( ج ) .
تنبيه : از دو طرف روز ، يعنى قبل از طلوع و غروب خورشيد ، مقصود نماز بامداد « 1 » و ديگر « 2 » است ؛ يا يك طرف صبح ، و جانب ديگر شام « 3 » است ؛ زيرا ، شام نيز متّصل به غروب مى باشد . بعضى از سلف برآن اند كه بامداد ، پيشين « 4 » ديگر « 5 » ، هر سه نماز ، در اين كلمه داخل است . در اين صورت ، گويا روز را به دو حصّه قسمت كرده اند : در حصّهء اول ، فجر را شمرده اند ؛ و در حصّهء ديگر كه از نيمروز آغاز و به غروب خورشيد انجام مىشود ، پيشين و ديگر « 6 » را شمار كرده اند . مراد از
« زُلَفاً مِنَ اللَّيْلِ »
خاص عشاء « 7 » يا مغرب و عشاست .
ابن كثير مى نويسد : احتمال آن است كه
« طَرَفَيِ النَّهارِ »
بامداد و ديگر ؛ و
« زُلَفاً مِنَ اللَّيْلِ »
تهجّد باشد ؛ زيرا ، در آغاز اسلام اين سه نماز فرض شده بود ، و بعد از آن فرضيّت « 8 » تهجد منسوخ شد ، و بر دو نماز سه نماز ديگر افزون گرديد ؛ و اللّه اعلم .
إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ ذلِكَ ذِكْرى لِلذَّاكِرِينَ
( 114 )
هر آئينه نيكوئى ها مى برد بدى ها را ؛ اين ( پندى هست پندپذيران را ) يادگارى است يادگيرندگان را .
تفسير : در قيام نماز ذكر الهى ( ج ) است ؛ چنان كه جاى ديگر « 9 » فرمايد :
« أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْرِي » ؛
يا ، مطلب « 10 » اين است كه ضابطهء
« إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ »
براى يادكنندگان قابل يادداشتن است ، و بايد هرگز آن را از ياد نبرند ؛ زيرا ، بدين وسيله مسلمان سوى حسنات به صورت خاص ترغيب مىشود .
حضرت شاه ( رح ) مى نگارد : حسنات به سه نوع سّيئات را مى برد : هركه حسنات كند ،
هامش
( 1 ) . نماز صبح
( 2 ) . نماز ديگر ، نماز عصر
( 3 ) . نماز شام ، نماز مغرب
( 4 ) . نماز پيشين ، نماز ظهر
( 5 ) . نماز صبح ، نماز ظهر ، نماز عصر ،
( 6 ) . نماز ظهر و نماز عصر
( 7 ) . تنها نماز عشاء
( 8 ) . وجوب
( 9 ) . سورهء طا ، آيهء 14 .
( 10 ) . مقصود