تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير كابلى (فارسى) — صفحة 185

مساهمون:

ص١٨٥
تفسير : هنگام صبح عذاب فرود مى آيد . پاسى از شب مانده با خانوادهء خويش از اينجا سفر كن ؛ همراهانت را هدايت ده تا بشتابند ، هيچكدام بر قفا ننگرند . زوجه ات با تو نمى رود يا بازمى گردد ؛ بدين وسيله در عذابى كه به قوم فرود آمدنى است ، مبتلا مىشود ! گويند : اين زن قوم را از ورود مهمانان اطّلاع داده بود .
إِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ أَ لَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيبٍ
( 81 ) هر آئينه ميعاد ايشان وقت صبح است ؛ آيا نيست صبح نزديك ؟ ! تفسير : شاد باشيد ؛ در هلاك ستمگاران تأخير نمى شود ، و صبحگاهان همگان نابود مى گردند .
فَلَمَّا جاءَ أَمْرُنا جَعَلْنا عالِيَها سافِلَها وَ أَمْطَرْنا عَلَيْها حِجارَةً مِنْ سِجِّيلٍ
پس چون آمد فرمان ما ؛ گردانيديم زبر آن را زير آن ؛ و بارانيديم بر آنها سنگ‌ها از گل متحجّر تفسير : جبرئيل امين مساكنشان را نزديك آسمان برداشت ، و پايان « 1 » افكند ؛ عمارتها سرازير شد ؛ براى انجام نكايت ، رسوائى ، ذلّت آنها ، سنگريزه و سنگ از بالا باريدن گرفت ؛ كسانى كه دور از شهر مى زيستند ، همانجا به سنگ هلاك شدند : العياذ باللّه . تنبيه : سزائى كه قوم لوط را زيروزبر كرد ، به كردار شرمگينشان مناسبت ظاهرى نيز داشت .
مَنْضُودٍ
( 82 ) ( پى درپى ) ته به ته .
هامش
( 1 ) . پايين