مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ هُوَ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ
هيچ معبود بجز وى ؛ او پيدا كرده شما را از زمين ؛
تفسير : نخست آدم را از خاك بيافريد ؛ غذاى وى را از زمين پديد آورد ، و نطفه را از آن به وجود آورد كه اصل آفرينش آدمى است .
وَ اسْتَعْمَرَكُمْ فِيها فَاسْتَغْفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٌ مُجِيبٌ
( 61 )
و باشنده گردانيد شما را در زمين ؛ پس طلب آمرزش كنيد از او ، باز رجوع كنيد بسوى او ؛ هر آئينه پروردگار من نزديك ، اجابت كننده است .
تفسير : انسان را بيافريد ؛ عمر و بقا داد اسباب بقاى او را تهيّه فرمود ؛ وسايل عمران زمين را به وى آموخت ؛ تدبيرها الهام فرمود . چون حضرت او چنين احسان و انعام فرموده ؛ بايد انسان باايمان و طاعت سوى وى رجوع كند ؛ از شرك و كفر و ساير گناهانى كه نموده آمرزش خواهد . خدا به ما نزديك است ؛ هر سخن را مى شنود ؛ توبه و استغفارى كه از صدق دل باشد ، شنيده مى پذيرد .
قالُوا يا صالِحُ قَدْ كُنْتَ فِينا مَرْجُوًّا قَبْلَ هذا أَ تَنْهانا أَنْ نَعْبُدَ ما يَعْبُدُ آباؤُنا وَ
گفتند : اى صالح به درستى كه بودى در ميان ما اميد داشته شده پيش از اين ؛ آيا منع مى كنى ما را از آنكه عبادت كنيم معبودى را كه عبادت مى كردند پدران ما ؟ ! و