عطا كرده ، و برحمت بزرگ خويش مقام پيغمبرى كرامت نموده ؛ اگر بالفرض شما « 1 » فرمان او را نبرم ، و آنچه را به ابلاغ آن مأمورم ، نرسانم ؛ كيست كه مرا از عذاب او نجات بخشد ؟ !
فَما تَزِيدُونَنِي غَيْرَ تَخْسِيرٍ
( 63 )
پس شما زياده نمى كنيد در حق من مگر نقصان .
تفسير : به جاى اينكه اين خيرخواه صادق و محسن خود را قدر مى كرديد « 2 » ، مشوره مى دهيد كه از فرايض تبليغ و دعوت دست بردارم . بدين وسيله مى خواهيد به من گزندى رسانيد كه هرگز تلافى نشود ! بعضى علماى سلف در تفسير اين آيت گفته اند : سخنان شما در من چيزى نمى فزايد ، جز آنكه يقين مرا زياد مىكند ؛ كه به خود زيان مى رسانيد . مناسبت سياق كلام همان ترجمهء نخستين است .
وَ يا قَوْمِ هذِهِ ناقَةُ اللَّهِ لَكُمْ آيَةً فَذَرُوها تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذابٌ قَرِيبٌ ( 64 ) فَعَقَرُوها فَقالَ تَمَتَّعُوا فِي دارِكُمْ ثَلاثَةَ أَيَّامٍ
و اى قوم من ، اين است ماده شترى كه خدا فرستاده است براى شما نشانه ؛ پس بگذاريد آن را تا بخورد در زمين خدا ؛ و مرسانيد به وى هيچ ضررى ؛ پس بگيرد شما را عقوبت نزديك .
پس پى كردند آن را ؛ پس گفت : بهره مند باشيد در سراى خود سه روز ؛
هامش
( 1 ) . به فرض ( تصوّر ) شما
( 2 ) . قدردانى كنيد ، قدر بدانيد ،