لَهُمُ الْبُشْرى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ
مر ايشانراست بشارت در زندگانى دنيا ، و در آخرت ؛
تفسير : اولياء اللّه را درين جهان انواع بشارتهاست . مثلا ، خداوند ( ج ) از زبان انبيا و غيره دربارهء آنها بشارت داده :
« لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ »
؛ و يا فرشتگان هنگام قرب موت به ايشان مى گويند :
« أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ -
( حم السجده ، ركوع 4 ) ؛ يا رؤياهاى فرخنده مى بينند ؛ يا ساير بندگان دربارهء آنها خواب خوب مى بينند ، و خواب - موافق حديث صحيح - جزئى از چهل و شش جزء نبوت مى باشد ؛ و يا در معاملات آنها از طرف خدا ( ج ) تأييد و امداد مخصوص مىشود ؛ و يا در ميان خواص ، و گاهى از خواص گذشته در ميان عوام نيز مقبول مى شوند ؛ و مردم به مدح و ثنا و ذكر خيرشان مى پردازند . تمام اين اشياء متدرجا در تحت بشارت دنيوى مشمولند ؛ امّا در اكثر روايات تفسير
« لَهُمُ الْبُشْرى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا »
به رؤياى صالحه شده ؛ و اللّه اعلم . بشارت اخروى ، و آن در خود قرآن منصوص است :
« بُشْراكُمُ الْيَوْمَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ »
« 1 » ؛ در حديث نيز اين تفسير منقول است .
لا تَبْدِيلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ
نيست هيچ تبديل مر سخنان خدا را ؛
تفسير : سخنان اللّه و وعده هاى او بسيار استوار و همه ايفاشدنى است ؛ هرچه بشارت داده همه انجام مىشود .
ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ( 64 ) وَ لا يَحْزُنْكَ قَوْلُهُمْ إِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً هُوَ
اين بشارت همونست رستگارى بزرگ .
و غمگين نكند ترا سخن ايشان ؛ هر آئينه غلبه مر خداراست همه يك جا ؛ اوست
هامش
( 1 ) . سورهء حديد ، آيهء 12 .