و مملوك اويند مشركين كه جز خدا ديگرى را مى خوانند و آن را به خدائى « 1 » سهيم مى گردانند ، تير بتاريكى و انديشه هاى فاسد و واهى است ؛ حقيقت در دست آنها نيست ؛ حجّت و برهانى ندارند ؛ در ظلمات اوهام و ظنون ره گمشدگان اند .
هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ وَ النَّهارَ مُبْصِراً إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ
( 67 )
اوست آنكه ساخت براى شما شب را ، تا آرام گيريد در آن ؛ و ساخت روز را ( روشن ) بينائى دهنده ؛ هر آئينه در اين نشانه هاست گروهى را كه مى شنوند .
تفسير : آفريدگار شب و روز ، روشنائى و تاريكى ، ذات يگانهء اوست . آفرينش خير و شر و همه اشياى متقابل را از او بايد دانست . به اين وسيله شرك مجوس ترديد شد « 2 » ، و اشاره اى لطيف است به اين سو كه چنان كه خداوند پس از شب تاريك روز روشن پديد مى آرد ، و در فروغ روز آنچه در ظلمات شب به نظر نمى آمد ديده مىشود ، همچنين حضرت وى آفتاب قرآن را طالع نمود ، تا پردهء ظلمت اوهام و ظنون مشركان را چاك كند ، و به مردم راه صحيح وصول الى اللّه را نشان دهد .
قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً سُبْحانَهُ هُوَ الْغَنِيُّ لَهُ
گفتند ( كافران ) : گرفت خدا فرزند ؛ پاكيست او را ! اوست بى نياز ؛ اوراست
هامش
( 1 ) . در خدايى
( 2 ) . تكذيب شد ، تخطئه گرديد ،