لَافْتَدَتْ بِهِ
هر آئينه فديه دهد آن را ؛
تفسير : بالفرض « 1 » گنجهاى زمين در قبضهء او باشد ؛ سعى نمايد كه همه را بدهد ، و خويشتن را از عذاب الهى ( ج ) نجات دهد .
وَ أَسَرُّوا النَّدامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذابَ وَ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ
( 54 )
و بپوشند پشيمانى خود را هنگامى كه ببينند عذاب را ؛ و حكم كرده شود ميان ايشان به انصاف ؛ و ايشان ستم كرده نشوند .
تفسير : از كردار بد خويش به دل پشيمان مى شوند ، امّا مى خواهند كه ندامتشان بمردم ظاهر نشود ؛ تا چند « 2 » آثار ندامت خويش را پوشيده ميدارند ، امّا عاقبت بى اختيار به اظهار آن مى پردازند :
« يا حَسْرَتى عَلى ما فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّهِ »
« 3 » ؛ ديگر :
« يا وَيْلَنا قَدْ كُنَّا فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا »
« 4 » .
أَلا إِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَلا إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ
آگاه باش هر آئينه خدايراست آنچه در آسمانها و زمين است ؛ آگاه باش هر آئينه وعدهء خدا راست است ؛
هامش
( 1 ) . به فرض آنكه
( 2 ) . تا چندى ، تا مدّت زمانى
( 3 ) . سورهء زمر ، آيهء 56 .
( 4 ) . سورهء انبياء آيهء 97 .