قالَ يا قَوْمِ لَيْسَ بِي ضَلالَةٌ وَ لكِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ ( 61 ) أُبَلِّغُكُمْ رِسالاتِ رَبِّي وَ أَنْصَحُ لَكُمْ وَ أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ
( 62 )
گفت : اى قوم من ، نيست مرا هيچ گمراهى ؛ و ليكن من پيغامبرم از جانب پروردگار جهانيان .
مىرسانم به شما پيغامهاى پروردگار خود را ؛ و نصيحت مىكنم به شما ؛ و مىدانم از طرف خدا آنچه نمىدانيد .
تفسير : يعنى ، من به قدر يك ذرّه گمراه نشدهام ! شما گمراهيد كه پيغمبر الهى ( ج ) را نمىشناسيد ؛ پيغمبرى كه به انتهاى فصاحت پيغام خدا ( ج ) را به شما مىرساند ؛ خير شما را مىخواهد ؛ و به شما پند عمده مىدهد ؛ و از سوى خدا ( ج ) علوم و هداياتى آورده كه شما از آن جاهليد .
أَ وَ عَجِبْتُمْ أَنْ جاءَكُمْ ذِكْرٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَلى رَجُلٍ مِنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَ لِتَتَّقُوا وَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
( 63 )
آيا تعجّب كرديد كه آمد به شما پندى از جانب پروردگار شما بر زبان مردى از شما ، تا بترساند شما را ؛ و تا پرهيزگارى كنيد ؛ و تا مهربانى كرده شود بر شما .
تفسير : چه شگفت در اين امر كه خدا ( ج ) يكى را از ميان شما به پيغامبرى برگزيند ؟ ! ذات متعال او كه آدم ( ع ) را از ميان تمام مخلوقات خويش برحسب استعداد خاصّ او منصب خلافت بخشيد ، آيا نمىتواند كه از فرزندان وى بعضى را كه كامل الاستعدادند ، به منصب نبوّت و رسالت