قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ أَ فَلا تَتَّقُونَ
( 65 )
گفت : اى قوم من ، عبادت كنيد خدا را ؛ نيست شما را هيچ معبود غير او ؛ آيا نمىترسيد ؟ !
تفسير : در اين مردم بتپرستى به كثرت رايج شده بود . براى رزق ، براى باران ، براى صحّت ، براى هرگونه مطالب و حاجات ، ارباب انواع قرار داده بودند ؛ و به پرستش آن مىپرداختند . هود ( ع ) آنها را منع كرد ، و از كيفر آن گناه عظيم ترسانيد .
قالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ إِنَّا لَنَراكَ فِي سَفاهَةٍ وَ إِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ الْكاذِبِينَ
( 66 )
گفتند سرداران كفّار از قوم او : هر آئينه ما مىبينيم ترا در بىخردى ؛ و هر آئينه ما مىپنداريم ترا از دروغگويان !
تفسير : معاذ اللّه ، تو بىخردى كه روش نياكان خويش را مىگذارى ، و از خويشاوندان خود جدا مىشوى ؛ و تو دروغگويى كه گفتار خويش را به خدا منسوب مىدارى ، و حتما از عذاب مىترسانى !
قالَ يا قَوْمِ لَيْسَ بِي سَفاهَةٌ وَ لكِنِّي رَسُولٌ
گفت : اى قوم من ، نيست مرا هيچ بىخردى و ليكن من پيغامبرم