وَ لا يُرَدُّ بَأْسُهُ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ
( 147 )
و ردّ كرده نمىشود عقوبت او از قوم گنهگاران .
تفسير : به رحمت آسمانى تاكنون رستگار شدهايد ؛ تصوّر مكنيد كه عذاب بر طرف شده ( كذا فى موضح الفرقان ) .
سَيَقُولُ الَّذِينَ أَشْرَكُوا لَوْ شاءَ اللَّهُ ما أَشْرَكْنا وَ لا آباؤُنا وَ لا حَرَّمْنا مِنْ شَيْءٍ كَذلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ حَتَّى ذاقُوا بَأْسَنا قُلْ هَلْ عِنْدَكُمْ مِنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوهُ لَنا إِنْ تَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا تَخْرُصُونَ
( 148 )
زود باشد كه بگويند مشركان : اگر خواستى خدا ، شرك نمىآورديم ما ؛ و نه پدران ما ؛ و حرام نمىكرديم هيچ چيزى را ! همچنين ، به دروغ نسبت كردند كسانى كه پيش از ايشان بودند ، تا آنكه چشيدند عقوبت ما را ؛ بگو :
آيا هست نزديك شما دانش پس بيرون آريد آن را براى ما ؟
پيروى نمىكنيد مگر گمان را ؛ و نيستيد شما مگر دروغگوى !